Starlink
Megakonstelacja satelitów SpaceX: szerokopasmowy internet z orbity dla całego świata
Starlink to megakonstelacja satelitów telekomunikacyjnych tworzona przez SpaceX od 2019 roku. Jej celem jest zapewnienie szerokopasmowego internetu o niskim opóźnieniu w każdym miejscu na Ziemi, ze szczególnym naciskiem na rejony wiejskie i trudno dostępne, które pozostają poza zasięgiem tradycyjnej infrastruktury. Do 2026 roku sieć liczy ponad sześć tysięcy aktywnych satelitów, a docelowa konstelacja ma obejmować nawet kilkadziesiąt tysięcy urządzeń na różnych orbitach.
Satelity Starlink krążą na niskiej orbicie okołoziemskiej, na wysokości od 340 do 570 kilometrów, co pozwala uzyskać opóźnienia rzędu 20 do 60 milisekund: znacznie niższe niż w przypadku tradycyjnych satelitów geostacjonarnych. Usługa dostępna jest w ponad stu krajach i znalazła zastosowanie w regionach dotkniętych katastrofami naturalnymi, na statkach i w lotnictwie komercyjnym.
Rosnąca liczba satelitów Starlink budzi obawy środowiska astronomicznego: jasne smugi widoczne na długich ekspozycjach utrudniają obserwacje naziemne. SpaceX wprowadza powłoki antyrefleksyjne i zmiany orientacji satelitów, by zmniejszyć ich jasność. Starlink jest również strategicznym źródłem przychodów finansującym ambitniejsze projekty SpaceX: rakietę Starship i misje marsjańskie.
Górny stopień chińskiej rakiety Zhuque-2E uległ dezintegracji na orbicie
9 czerwca 2026 roku rakieta Zhuque-2E chińskiej firmy LandSpace wyniosła na orbitę dwa satelity telekomunikacyjne. Krótko po wykonaniu głównego zadania misji jej górny stopień uległ dezintegracji, wytwarzając chmurę śmieci kosmicznych na wysokości od 335 do 424 kilometrów. Zdarzenie zostało potwierdzone przez amerykańskie Siły Kosmiczne.
Starlink 10-43 wyniesiony 4 czerwca z SLC-40, 29 satelitów i 12. lot boostera B1090
SpaceX zamknęła kolejny rozdział rozbudowy konstelacji: w środę 4 czerwca 2026 rakieta Falcon 9 z Cape Canaveral Space Force Station (stanowisko SLC-40) dostarczyła 29 satelitów Starlink V2 Mini, korzystając z boostera B1090 na jego 12. locie i platformy A Shortfall of Gravitas na Oceanie Atlantyckim.